Útförin verður gerð frá Keflavíkurkirkju

[DEFAULT]

Nú hefur þú farið í þinn síðasta róður og ert kominn í sumarlandið til elsku mömmu Ingunnar systir og annara ástvina 

Þú varst mikill sjómaður og alveg einstaklega laginn í höndunum. Það eru ansi mörg skipslíkönin, brunnarnir og annað fallegt sem þú skildir eftir þig

Og mörg voru þau handtökin hjá ykkur við að ,,moldvarpast"og annað á Heiðarbrautinni Þjórsárdalnum og i Hraunborgum

Þú mundir svo mikið frá gömlum dögum alveg fram á það síðasta. Sagðir allskonar sögur frá barnæsku þinni,sjómennskunni og ýmsu öðru. Þannig týnist tíminn 

Ég var að fara yfir hluta af myndum frá ykkur og þar fór ekki á milli mála að þú varst ansi duglegur að smella af, bæði hér heima og erlendis 

Þið mamma sýnduð golfáhuga mínum mikinn áhuga og oftar en ekki þegar ég heimsótti þig þá spurðirðu mig hvort ég hafi verið að leita að hvítu kúlunni. 
Ég sagði já ég fann hana og slóg hana aftur til að týna henni. Þá hlógum við saman

Og alltaf spurðirðu hvort allt væri í lagi með alla.                  Takk elsku pabbi minn fyrir allt sem þú gerðir fyrir mig og mitt fólk. Ég kveð þig með þínum orðum

„Afi, mér er svo flökurt. Viltu ná í mig?“ Þetta eru orð lítillar stúlku við erfiðar aðstæður um miðja nótt. Þá var hringt til afa og ömmu og  auðvitað fór afi af stað og náði í elsta barnabarnið. Já alltaf var hægt að treysta á opinn faðm ömmu og afa. 

Sjálf er ég háfullorðin kona og að segja frá því að ég ætti afa sem væri að verða 97 ára er ríkidæmi. Forréttindi sem flestir ekki upplifa.

Afi og amma voru mér sem foreldrar og átti alltaf skjól „uppi í húsi „ eins og við sögðum alltaf. Var svo gott að koma í  til þeirra og í sunnudagskaffi voru þar oft samankomin þeirra fólk, fjölskyldan. 

Afi var allt mulig maður og það var ekkert sem afi gat ekki. Hann var einstakur í sínu og skar út hús og næstum heilu þorpin og falleg skip stór og smá. Mörg barnabörnin og langafabörn eiga slíkan grip eftir afa. Hann var listamaður í höndum. Einnig áttu þau amma verðlaunagarð og nutu þess að vera úti í garðvinnu á Heiðarbrautinni eða í bústaðnum í Hraunborgum sem var eins og ævintýraland, mikill gróður og útskorin verk eftir afa. 

Mörg ferðalögin fór ég með ömmu og afa sem krakki, fór til dæmis vestur með þeim á æskuslóðir afa og man ég svo glöggt eftir þeirri ferð. 

Ég bý svo að góðum minningum þegar afi kom til mín norður fljúgandi eftir að amma dó. Hann var hjá mér í nokkra daga og það var dásamlegt. Sköpuðum okkur saman minningar sem eru það dýrmætasta sem hugsast getur. 

Alltaf spurði hann um bændurna mína, son og tengdadóttur og Kristmund bróður hvernig gengi sauðburður og fleira. Hann var minnugur maður, mundi alla afmælisdaga og var líka svo gaman að heyra hann tala um sín yngri ár, þegar hann bjó í Dýrafyrði við fátækt og erfiðar aðstæður. Jú hann hafði upplifað tímana tvenna. 

Hann var orðinn þreyttur, vildi komast til ömmu og óttaðist ekki að fara yfir móðuna þegar ég spurði hann síðasta skiptið sem ég heimsótti hann. Ég er viss um elsku afi að hún amma mun baka vöfflur með rjóma og sultu þegar þú mætir til hennar með Ragga Bjarna á fóninum, Hafið lokkar og laðar. Þær verða báðar í dyrunum að taka á móti þér amma og hún elsku mamma sem fór langt fyrir aldur fram.

Takk fyrir allt afi, takk fyrir að reynast mér eins og faðir, takk fyrir að vera vinur minn og til staðar fyrir mig í lífinu. Við gátum alltaf hlegið saman. „það er alltaf svo hressandi að heyra í þér Hanna mín“ sagði hann þegar ég hringdi. Viltu kyssa hana ömmu frá mér og hana mömmu mína líka.

Minningarsíður

Nýleg andlát

Útfarir

Hlaðvarp

Þjónustusíða

Fræðsluefni

Andrés Magnús Eggertsson

Útför

Elsku pabbi minn

Til afa frá elsta barnabarninu